آناپورنا

وسیع باش..... و تنها..... و سربه زیر ..... و سخت

پرسش و پاسخ حادثه نانگاپاربات

...............

سه شنبه هفته گذشته هفتاد و دومین نشست انجمن کوهنوردان ایران با محوریت  پرسش و پاسخ پیرامون حادثه نانگاپاربات با حضور تمام اعضای تیم و کوهنوردان برگزار شد.

اوایل برنامه رو چون دیر رسیدم گزارش دقیق ندارم که بگم. گزارش گروه سایپا؛ گزارش خانم جعفری و نمایش قسمتهایی ازیک فیلم سنگنوردی بود.

نوبت به مهمترین قسمت برنامه یعنی پرسش و پاسخ ها رسید. ابتدای امر آقای فریدیان مختصری از تشکیل و اعزام و تلاش گروه جهت صعود به قله نکاتی را بیان کردند.  به همراه نموداری که وضعیت افراد و تیم را در روزهای حضور در منطقه و فعالیتشان بین کمپ های مختلف تا روز صعود و بازگشت را به خوبی نشان میداد. آقای محمدی مجری این قسمت از برنامه شده بودند و قرار شد هر کسی فقط یک سوال بپرسد.  تمام سعی ام بر این بود که تمام پرسش و پاسخ ها را کامل اینجا منتقل کنم اما فرآیند پرسش ها و جواب ها سریع تر از نوشتن من بود. نیمی از پاسخ ها را یادداشت نکردم برای همین فقط به ذکر سوالات حاضرین در جلسه بسنده میکنم. اگرچه به نظرم فقط بیان سوالات ؛بدون جواب؛  وزنه رو به نفع منتقدان را پایین تر میبرد اما خواهشم این است که منصفانه خوانده شود. تمام سوال ها مستقیما پرسیده میشد و از جواب دادن به سوال هایی که روی کاغذ نوشته شده بود خودداری شد. اکثر سوالات با پاسخ منطقی اعضای تیم جواب داده شد

.....

.....

1.     ابتدا لیلا اسفندیاری این برنامه رو تنها و انفرادی اعلام کرد. چطور شد که بعدا تیم هفت نفره شد با توجه به اینکه تمام اعضا ( به جز یک نفر) تجربه هشت هزار متری و شناخت زیادی نسبت به یکدیگر نداشتند

2.     چرا پیش برنامه ای که نزدیک به شرایط قله باشه مثل یک صعود هفت هزاری نداشتید؟

3.     قرارداد با شرکت نارون آرا به چه صورت بوده است؟

4.     اگر اتفاقی برای شخص یا یک تیم بیفتد وظیفه فدراسیون یا انجمن این است که به جای برخورد طوری برنامه ریزی کنند تا تیم بدون ترس و محتاط کاری تجربیات خود را انتقال دهد تا برای دیگران مورد استفاده قرار بگیرد. این جبهه گیری دیگران و قضاوت های ناعادلانه باعث میشود تیم هم جبهه گیری کند.

5.     در گزارش برنامه تان در روز صعود اشاره کردید که ساعت 6 بعد از ظهر جای پای تازه روی برف ها  به سمت کمپ چهار دیده اید. روشنایی هوا در اون موقع چقدر بود؟ آیا تمام مسیر از قله تا کمپ چهار در دیدرس بود؟ آیا  سامان را با صدا زدن متوجه خودتان کردید؟

6.     در ارتفاع هشت هزارمتری شرایط هوا به شدت متغیر است. (منطقه مرگ) بر فرض که سامان ارتفاع زده نشده و از سلامت عقلانی هم بهرمند بوده است آیا تنها گذاشتن یه نفر خسته در آن ارتفاع کار درستیه؟ آیا نباید کسی همراهش باشه تا رسیدن به کمپ ؟

7.     این صعود میتونست یه کار بزرگ و با ارزش تو کوهنوردی کشور باشه چرا به خاطر اینکه کسی کنار سامان نموند اون از بین رفت؟ چرا تمام بزرگی صعود رو زیر سوال بردین و حاضر نشدین از پنج نفر حداقل یکی کنار سامان بمونه؟ یعنی صعود قله اینقدر ارزش داشت؟

8.     سامان فردی بود در خدمت تیم. وظیفه تیم در قبال سامان چه بود؟

9.     سامان با اصرارش شما  را راهی قله کرد تا تلاشتان نا تمام نماند. اما در برگشت به گفته خودتان سامان مدت ها به موازات تیم در حال حرکت بود.اولا چرا به موازات تیم؟ چرا با تیم همراه نبود؟ دوم صداقت در ارائه گزارش است. ما میخواهیم تیم تجارب خودش را در اختیار ما قرار دهد. چرا شما از ریزش بهمن ها و سنگ ها ؛ شوخی ها غذا خوردن ها فیلم و عکس ثبت کرده اید اما از موقعی که سامان از تیم جدا شد و بعد از آن که چه اتفاقی افتاد تصویری ثبت نکرده اید تا اینجا با نمایش دادن آن ثابت کنید سامان تمرد کرده است؟ چرا در مورد این واقعه هیچ فیلمی وجود ندارد؟

10. خانم و آقایی که اون بالا نشستید! تا به حال جان چند نفر را نجات داده اید؟

11. آیا قبول دارید که ما قانون؛ آئین نامه؛ دستورالعمل یا مانیفست قاطعی نداریم که مسئولیت سرپرست رو دقیقا مشخص کنه و افراد رو ملزم به اطاعت از اون؟ آیا این یک اشکال سخت افزاری در قانون سرپرستی ما نیست که در جامعه کوهنوردی ما سرپرست نباید توصیه کند باید دستور بدهد. اگر سرپرستی تفهیم شود حوادث کاهش میباید.

12. آقای فریدیان ! صعود کی2 برای شما مهمتر است یا اورست؟

13.  به نظر شما ما باید اشتباه رو محکوم کنیم یا اشتباه کننده را؟

14. قبول دارید که اشتباه یک مرد بزرگ به اندازه ی بزرگی آن مرد است؟

15. آیا تا به حال جان خودتان را برای نجات جان دیگران به خطر انداختید؟

16. آقای فریدیان! اگر به جای سامان این اتفاق برای لیلا می افتاد باز اونو تنها میگذاشتید؟

17. آیا تدبیری اندیشیده شده بود که  اگر برای سرپرست اتفاقی افتاد؛  تیم چه کند؟

18. آیا همه اعضای تیم خداحافظی نهایی را با خانواده هایشان کرده بودند؟

19. بهتر نبود تیم به دو دسته تقسیم میشد. کسی که مدعی پزشکی تیم را داشت با افراد ضعیف تر به عنون تیم پشتیبانی میماندند و در روزهای دیگر صعود میکردند؟

20. چرا امداد متوقف شد؟

21. آیا تیم نانگاپاربات ضعف یا اشکالی هم داشت؟

22. آقای عباس محمدی! ارزیابی و جمعبندی شما از این موضوع و این جلسه چیست؟

23. بعد از پخش فیلم کی2 و خبر صعود تیم نانگاپاربات موضوعی ما جوانان را به چالش آورد و آن ایثار در کوهنوردی بود

24. آیا  تدابیری اندیشیده شده تا در برنامه های آتی شما این اتفاقات کمتر رخ دهد و اصلا جلوی این مسائل گرفته شود؟

25. در تاریخ هیمالیا نوردی تا به حال چند بار امداد در ارتفاع 7600 متری انجام شده؟ اگر شده موفقیت آمیز بوده یا خیر؟ اصلا امدادی در آن ارتفاع انجام میشه؟

26. با توجه به اینکه تشخیص پزشک تیم این بود که آقای نعمتی ارتفاع زده شده ( دگزامتازون به سامان تزریق کردند) و با توجه به اینکه همه میدانیم در تیم از پزشک به فرد کسی نزدیک تر نیست؛  آیا استقبال از تمرد آقای نعمتی از سوی تیم اشتباه بوده یا خیر؟

.........
.........
.........
اعضای تیم خصوصا آقای فریدیان و آقای عقدایی با حوصله و یکی یکی به تمام سوالات پاسخ دادند. همه ما میدانیم انسان جایز الخطاست خصوصا در شرایط بسیار بد ارتفاع که ثابت شده است تصمیم گیری و تفکر انسان را دچار اختلال میکند.  همه ما مطمئنیم که همه اعضای گروه اگر یک درصد احتمال میدادند برای سامان اتفاقی رخ خواهد داد هرگز او را تنها نمیگذاشتند. تا وقتی خودمان در شرایط مشابه قرار نگیریم نمیتوانیم حکم قطعی صادر کنیم  برای موضوعی که از اتفاقات نادری است که کمتر ممکن است در یک برنامه کوهنوردی پیش بیاید.  به هر حال باید از این اتفاقات تلخ درس گرفت. چون مسلما کوهنوردان ما باز هم  برنامه صعود های بلند را اجرا خواهند کرد و همینجا ضمن اینکه برای سلامتی دکتر سعید بهالو دعا میکنیم و امیدواریم دیگر شاهد اینگونه حوادث نباشیم. 

 

  
نویسنده : آنا ; ساعت ۳:٥۱ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۸ آبان ۱۳۸٧
تگ ها :

مراسم گزارش برنامه نانگاپاربات

 به نقل از سایت http://www.iranianchallengers.com :
لینک گزارش

..
..

کوه نوردی ایران شاهد یکی از بزرگترین مراسم های گزارش و تقدیر در تاریخ خود بود.
عصر سه شنبه هفتم آبان، جمعیتی انبوه در سالن  600 نفری نگین غرب (تامین) گرد هم آمده بودند تا بیننده ی گزارش نخستین صعود ایرانی نانگاپاربات باشند.قهرمان های ملی نظیر امیرضا خادم، نماینده قروه در مجلس، تنی چند از مدیران میراث فرهنگی، بیشتر پیش کسوتان و کوه نوردان شاخص ایران و تمامی اعضای خانواده سامان نعمتی از جمله شرکت کنندگان این مراسم بودند.

دیوارهای سالن مملو بود از عکس های بزرگ صعود کنندگان و خصوصا سامان نعمتی هم نورد از دست رفته ی این صعود بزرگ.
پس از پذیرایی ابتدایی، برنامه در ساعت 6:30 با خوش آمد گویی مجری برنامه، سهند عقدایی آغاز شد. سپس سرپرست تیم، لیلا اسفندیاری پشت تریبون رفت و تاریخچه ای کوتاه از نانگاپاربات و همچنین روند شکل گیری تیمش ارائه داد. لیلا گفت که از مهر ماه گذشته با مشورت کاظم فریدیان برنامه را اعلام کرده و در ابتدای سال جاری سایر اعضای حاضر که برای گشایش مسیر بر برودپیک خود را آماده کرده می کردند، پس از توقف برنامه شان به این تیم پیوستند.

 

در ادامه حسین ابولحسنی و احسان پرتوی نیا از صعود کنندگان قله ، گزارشی تصویری از صعود، حادثه و بازگشت دشوار و پر خطرشان به پایین ارائه دادند.

دو مورد در این گزارش بسیار شاخص می نمود،
نخست،عدم استفاده ی تیم از شرپا، باربران ارتفاع و اکسیژن مصنوعی بود به گونه ای که متوسط وزن کوله های افراد بالغ بین 17 تا 20 کیلو گرم می شد و این با برف کوبی، بیرون کشیدن طناب ها از زیر یخ و تنها بودن تیم در کمپ های بالا، دشواری زیادی به برنامه ی ایشان بخشیده بود.
دوم استفاده ی تیم از تجهیزات کوهنوردی ساخت ایران. گرتکس شیلر، کوله پشتی40 و80 لیتری فراز، کلنگ و باتوم هفت گوهر، پلار ققنوس و ظرفهای غذای ژانو از این دسته بودند که تا کمپ 4 و قله استفاده شده بود.
همچنین زیرانداز و البسه ماموت ، اجاق گاز کوآ  از سوی شرکت آپامه و کرامپون و چراغ قوه پزل از سوی شرکت کوه ویسی در اختیار تیم قرار گرفته بود که ایشان کمال رضایت خود را از آن ابراز داشتند.
 
به هنگام پخش تصاویر افراد بر روی قله، سرود ای ایران پخش شد و حضار دقایقی، به پا ایستاده و صعود کنندگان را تشویق می کردند.

سامان نعمتی در مسیر صعود

به جستجوی تو بر درگاه کوه می گریم
در آستانه دریا و علف
به جستجوی تو بر معبر بادها می گریم
در چارراه فصول . . . .

 

شعری از احمد شاملو به نام مرثیه که توسط سهند عقدایی مجری جلسه خوانده شد و با این شعر، یادبود سامان نعمتی آغاز شد. در این بخش کاظم فریدیان از خاطرات آشنایی اش با سامان گفت که به واسطه ی دوستی قدیمی که با عمویش شهرام نعمتی داشته از دیر باز سامان را در کنار او  می دیده  و به مرور با شخصیت این جوان توانا آشنا شده بود.به گفته ی کاظم، سامان بر خلاف بیشتر جوانان فنی کار، هیچ گاه سعی نداشت نقش و وزن خودش را در برنامه ها، بیش از آنچه که بود  بیان دارد و این ویژگی باعث می شد که عضو مناسبی برای برنامه های طولانی مدت باشد.

 

در ادامه فیلمی کوتاه از رضا نظام دوست به یادبود سامان نمایش داده شد.
پس از این مهندس رضا وجوهی نماینده ی شرکت نارون آرا به روی صحنه آمد و درباره ی انگیزه های این شرکت در حمایت از این برنامه مطالبی ایراد کرد. تقید اعضای تیم به بازگرداندن زباله هایشان از قله ها (عملی که کاظم فریدیان در کی تو انجام داده بود)، توانایی های ویژه ی فنی و جسمانی اعضای تیم که سوابق قبلی شان گواه آن بود، حضور بانویی توانمند آن هم در هیات سرپرست برنامه که شاخصه ای از رشد اجتماعی زنان ایران داشت و همچنین رساندن شعار پاکیزگی رود کارون به گوش مردم ایران و جهان از دلایل و انگیزه هایی بود که اسپانسر اصلی برنامه به آن اشاره داشت. سپس مهدی کاویان به نمایندگی از پدرش مهندس کامران کاویان که به خاطر سفر در این جلسه شرکت نداشت به زبان انگلیسی به ایراد سخن پرداخت. مهدی که در آغاز برنامه، تیم را تا کمپ اصلی همراهی کرده بود در لندن زندگی می کند و جهت شرکت در این مراسم شب گذشته با هواپیما از لندن آمده بود و پس از مراسم نیز برای بازگشت عازم فرودگاه بود.

 

در ادامه نمایندگان باشگاه دماوند و گروه های قاجر و خانه کوه نوردان کرج به معرفی مجموعه های خود پرداختند.
شهرام نعمتی عموی سامان و دبیر هیات کوه نوردی قروه در ابتدا به تاریخچه ی گروه کوه نوردی قاجر و کارنامه ی کوه نوردان این شهر پرداخت و آنگاه به طرح سوالات و تحلیل هایی راجع به حادثه ی نانگا پاربات پرداخت. او گفت انسانها دوست دارند از زیبایی و شکوه کوه برای تامین نیازهای روحی و جسمی خود استفاده کنند و با ایستادن بر روی قله‌ها در شکوه و عظمت کوه شریک شوند. اما همین خواسته به خصوص به هنگام شهرت طلبی افراد و گروهها با قربانی‌دادن‌های غیرمنطقی همراه می‌شود و برای رسیدن به آن بلندی هزینه‌های سنگینی پرداخت می‌شود.»
عموی سامان نعمتی افزود: «درست است که آلمانی‌ها برای رسیدن به قله نانگا ده ها کشته دادند اما آنها درشرایط حداقل آگاهی نسبت به نانگا و درفضایی مبارزه‌جویانه دچار حادثه شدند، حادثه‌ای که هیچ‌گاه نظام فرهنگی کوهنوردی را زیر سوال نبرد و شهرت طلبی حاکم بر گروه آلمانی‌ها به کل آلمان مرتبط بود و می‌خواستند ملتی سرآمد باشند. اما در حادثه نانگا شهرت طلبی فردی و گروهی باعث حادثه شد.» او ادامه داد: «تا دیروز اگر کسی گروه قاجر را برای کوه انتخاب می‌کرد که تنها از کوه لذت ببرد و با ایستادن بر قله‌ها بر خود ببالد، بعد از حادثه نانگا هدف دیگری پیدا کرده است هدفی که سامان آن را با تمام وجود به همه ما می‌گوید. کوهنوردی در هر کوه چه بالای هشت هزار متر و چه در یک تپه‌ای در داخل ایران باید در جهت تقویت همبستگی و ایثار انسان‌ها نسبت به هم باشد.»


پس از سخنان طولانی شهرام نعمتی، سهند عقدایی مجری مراسم و از اعضای صعود کننده قله و همچنین مسئول روابط عمومی تیم، ضمن تشکر از آقای نعمتی عنوان داشت که ما از ابتدا سعی کردیم با اطلاع رسانی کامل، حادثه را شفاف کنیم و بهترین گواه ما همین فرصتی است که امروز به آقای نعمتی دادیم تا از تریبون برنامه، از نگاه خود به نقد آن بپردازد. عقدایی از کلیه کوه نوردان و علاقمندان دعوت کرد که در جلسه ی پرسش و پاسخی که به همین منظور از سوی انجمن کوه نوردان با شرکت اعضای تیم تدارک دیده شده حضور یابند.

در ادامه آقای رضا کفاش دبیر هیات کوه نوردی استان تهران به نمایندگی از سوی کاوه کاشفی رئیس هیات که به علت مسافرت در برنامه حضور نداشت بیانیه ای در تجلیل از این برنامه قرائت کرد.

فیلم رضا نظام دوست نقطه ی اوج این برنامه بود. او که تا کمپ اصلی تیم را همراهی کرده بود در تصاویری تکان دهنده، دشواری ها و خطرهای این کوه را به نمایش گذاشت و توانست برای لحظاتی تلاش جان فرسای اعضای تیم را به تصویر کشد. با اینکه نمایش فیلم  در ساعت سوم مراسم انجام می شد و لی در تمام مدت 45 دقیقه پخش آن، سالن 600 نفری لبالب به اضافه ی انبوهی از بینندگان که سر پا ایستاده بودند، یک سره محو تماشا بودند.


تقدیر و تشکر آخرین قسمت برنامه بود.
در ابتدا وحید بهرامی با دعوت از تعدادی  پیش کسوتان به روی صحنه مدال های صعود کنندگان را اهدا کرد. فرخنده صادق اولین بانوی صعود کننده به اورست ، همایون نعمتی پدر زنده یاد سامان ، حسینی نماینده قروه در مجلس شورای اسلامی ، فرخ  رحم دل ، دکتر صالحی و مرتضی موسوی مدیر مسئول و سردبیر مجله کوه و ماشائالله بردیان مدالهای نفیس طلا و نقره را به اعضای تیم اهدا کردند. طبق مصوبه ی باشگاه دماوند از چند سال پیش به کسانی که در برنامه های باشگاه، قلل بالای 8000 متر را صعود می کنند مدال طلا اهدا می شود.
در ادامه شرکت نارون آرا به صعود کنندگان لوح تقدیر و به هر نفر 7 عدد سکه تمام بهار آزادی هدیه داد.
باشگاه دماوند به خانواده نعمتی و شرکت نارون آرا لوح تقدیر داد.
پدر و مادر زنده یاد سامان برای دریافت مدال و لوح سامان به بالای صحنه آمدند  که با ایستادن و کف زدن ممتد حاضرین همراهی شدند.
باشگاه اسپیلت به مدیریت ذبیح الله حمیدی به باشگاه دماوند و تیم نانگاپاربات لوح تقدیر داد و گروه خانه کوه نوردان کرج به پاس تشکر یک حلقه طناب به باشگاه دماوند هدیه داد.
اعضای تیم از کامرا ن کاویان مدیر عامل نارون آرا، مژگان خلیلی مسئول روابط عمومی تیم، وحید بهرامی مدیر عامل باشگاه دماوند و مینو ضابطیان با اهدای تندیسی مزین به قطعه سنگی از فراز قله نانگا پاربات تشکر ویژه به عمل آوردند.
شرکت نارون آرا از کیومرث بابا زاده، مژگان خلیلی، رضا وجوهی، پدرام  نعمتی برادر سامان ،حمید بنیادی ، مینو ضابطیان ، سرلی بابوئیان ، سینا دژن آبادی ، سارا نعمتی و فرزاد رضایی گرافیست چیره دستی که طراحی و چاپ پوستر، بوروشور و تابلوهای تبلیغاتی تیم را بر عهده داشت تشکر ویژه به عمل آورد.
بیش از هفتاد تقدیر نامه و تابلوی یادگاری تهیه شده بود که به حامیان مادی ومعنوی و همچنین دست اندر کاران برنامه اهدا شود که به خاطر ضیق  وقت به زمانی دیگر موکول شد

در انتهای سهند عقدایی به نمایندگی از سایر اعضا، برنامه ی آینده تیم را اعلام کرد: صعود قله ی آناپورنا در بهار 1388. او عنوان داشت که این صعود نیز همچون کی تو و نانگاپاربات بدون استفاده از خدمات توریستی نظیر باربر ارتفاع و کپسول اکسیژن انجام می شود و اعضای تیم در نظر دارند این بار تمامی تلاش خود را برای تعامل سازنده با فدراسیون کوه نوردی به کار برند.

پس از پایان برنامه از شرکت کنندگان با پیراشکی، آب میوه، کیک ، چای ، نسکافه و میوه پذیرایی شایسته ای به عمل آمد.
.............................
.............................
.............................
پی نوشت: به زودی عکس های بیشتری از مراسم رو منتشر میکنم.
......
  
نویسنده : آنا ; ساعت ٢:٢٩ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٩ آبان ۱۳۸٧
تگ ها :

گزارش برنامه نانگاپاربات

فردا سه شنبه ٧ آبانماه ١٣٨٧  گزارش رسمی برنامه نانگاپاربات در خیابان آزادی، خیابان جیحون، جنب بوستان آیینه، موسسه فرهنگی ورزشی تامین ( نگین غرب) ساعت ١٨ الی ٢٢  برگزار خواهد شد.


http://www.fa.iranianchallengers.com/article-topic-2.html

...

...

یاد و خاطره همنورد خوبم سامان نعمتی گرامی باد!

...

  
نویسنده : آنا ; ساعت ۱:٥۱ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٦ آبان ۱۳۸٧
تگ ها :

تیم بانوان جیاجی خانگ را صعود کرد

 

 

یکشنبه, 05 October 2008 10:22

 
دوشنبه, 13 October 2008 14:29

به گزارش روابط عمومی فدراسیون کوه نوردی و صعود های ورزشی ؛ تیم ملی کوه نوردی بانوان کشورمان که به منظور صعود به قله ی جیاجی کانگ به ارتفاع ۷۰۵۸ متر به منطقه اعزام شده است فردا در کمپ اصلی مستقر خواهند شد.
شایان ذکر است تمامی اعضای تیم در سلامتی کامل به سر می برند.
همچنین تیم ملی امید نیز که به قصد صعود قله ی تیلوچوپیک به ارتفاع  ۷۱۳۴متر در منطقه به سر می برد در حال حاضر در راه رسیدن به کمپ اصلی هستند...  شایان ذکر است تمامی اعضای هر دو تیم در سلامتی کامل به سر می برند.

شنبه, 18 October 2008 17:35
به گزارش روابط عمومی فدراسیون کوه نوردی و صعود های ورزشی ؛ صبح امروز تیم ملی بانوان موفق شدند کمپ اول را در ارتفاع 5800 متری قله ی جیاجی کانگ برپا کنند . این تیم امشب را در کمپ اول سپری می کنند و قرار است فردا برای لمس کمپ 2 به ارتفاع 6100 متری عزیمت کنند و انتظار می رود روز دوشنبه ی هفته‌ی جاری این تیم به منظور صعود قله حرکت خود را از کمپ اصلی آغاز کنند. شایان ذکر است تیم ملی امید نیز در کمپ اصلی مستقراست و تمام نفرات دو تیم در سلامتی کامل به سر می برند.

چهارشنبه, 22 October 2008 18:13

به گزارش روابط عمومی فدراسیون کوه نوردی و به نقل از پوریا پرچمی سرپرست تیم ملی بانوان اعزامی به قله ی جیاجی کانگ ، اعضای این تیم در مسیر صعود به قله امروز در کمپ 3 به ارتفاع 6400 متر مستقر شدند  و فردا.. برای صعود قله تلاش خواهند کرد.

...

پنجشنبه ٢٣ 

به گزارش آناپورنا و به نقل از خواهر فرشته تیم توانست قله را با موفقیت صعود کند.

تبریک به صعود کنندگان این تیم و جامعه کوهنوردی کشور!!

 

  
نویسنده : آنا ; ساعت ٦:٠٦ ‎ب.ظ روز جمعه ۳ آبان ۱۳۸٧
تگ ها :