آناپورنا

وسیع باش..... و تنها..... و سربه زیر ..... و سخت

سالی که گذشت ...

یه سال دیگه هم از عمر من و تو گذشت ...

چقدر قدر دونستیم ؟

چقدر خوب بود ؟

چقدر بد بود ؟

چقدر خود ِ ما توی خوب یا بد بودنش سهم داشتیم ؟

خنده هامونو بیشتر به خاطر میاریم یا گریه هامونو ؟

.

    توچال - شیرپلا - 25 اسفند 91

.

این پست قراره آخرین نوشته امسال باشه . سالی که مثل برق و باد گذشت. مثل پارسال و سالهای اخیر!  به قول مادرم این کوتاهی سال ها،  کوتاهی عمر ماست و بی برکتی زندگی ها! نمیدونم چه بلایی داره سرمون میاد. به هرحال 91 سال پر فراز و نشیبی بود. پر از تجربه های جدید که بعضی هاش رو حتی فکر نمی کردم تجربه کنم اما اتفاق افتاد. مثل صعود دیواره علمکوه. بعضی هاشون هم مطمئن بودم که اتفاق می افته و در آخرین لحظات نیفتاد. مثل سفر به ژاپن.  از اتفاق افتادن  و نیفتادن هیچکدوم ناراضی نیستم. حس میکنم یکجا چند سال بزرگ شدم و چیزهای زیادی یاد گرفتم و خودم و دنیا رو بیشتر شناختم و تجربه کردم. از اضطراب مصاحبه شدن در یک سفارت به زبان خارجی بگیر تا لذت آشنایی با دوستای جدیدی که دری تازه از دنیا رو به روم باز کردن و بعضی هاشون  بهم کمک میکنن تا هر از گاهی فراموشی و سبکی رو تجربه کنم. بیتا کاظم گلشاد رضا گلنوش آمنه زهرا شهلا کمال صادق و مریم و ... کسانی بودن که تو این سال به دایره دوستانم اضافه شدند و چه افتخار بزرگی برای من.. اما شاید یکی از ضعف های  امسالم دوری از کوه بود. اونطور که دوست داشتم نتونستم  برنامه برم. هرچند وقتی اونها رو لیست کردم با خودم گفتم بازم خدا رو شکر.  خیلی ها رفتن یه یکی از این برنامه ها هم براشون آرزوئه!

سال 91 رو با درفک سرسبز  شروع کردم و در امتدادش سری به سپیدی خط الراس کلون بستک تا سرکچال زدم. رقص برفهای کلون بستک، یک برنامه برفی و یخزده رو تو ذهنم جرقه زد و منو تا مشکین شهر کشوند که برای دیدن دریاچه یخزده سبلان از مسیر یخچال شمالی  با تبر و طناب همراه بشم. ... گذشت و تابستون از راه رسید و من برای فرار از گرمای تموز راهی حصارچال شدم.  شب، طبیعت با تگرگی زیبا بهمون خوش آمد گفت و روز اجازه داد با پیمودن گردون کوه تا خرسان  قله هایی مغرور و زیبا رو به نظاره بنشینیم... غرورِ بلند این کوه ها منو  وسوسه کرد که خودمو بین بلندیها و دنیای عمودی ها دوباره پیدا کنم. پس از تمرینهای پی در پی در پل خواب با هزار امید و نگرانی راهی علمکوه باشکوه شدم. وقتی استوار و مطمئن پای دیواره رسیدم و سنگ سخت گرانیتیش رو لمس کردم یکباره تمام غرورم رنگ باخت. خودمو در برابر آن هیبت بلند چقدر کوچک دیدم! حتی وقتی شب رو وسط اون دیواره تا صبح سر کردم کوچیکی خودم و بزرگی دنیا رو بیشتر احساس کردم...

شاید دست تقدیر بود که با حادثه ای که منجر به شکسته شدن پام شد، ماه ها از کوه دور موندم. تا اینکه پاییز هفت رنگ که همیشه منو با زیباییش مست میکنه از راه رسید و اینبار هم در مقابل طنازی هاش تو خونه  تاب نیاوردم و راهی پهنه سار و زرین کوه شدم... حتی با پای نیم شکسته ام  تنوره شروین رو صعود کردم. صعودی که حس نابش به درد و رنجش می ارزید... زمستون شد و چند بار اسکی رفتم و چند تا توچال تا اینکه بازم دست تقدیر منو به کرمان سرزمین شگفتیها برد. اونقدر از کرمان  خوشم اومد که غبطه خوردم چرا زودتر از اینها نیومده بودم! روی شن های داغ شهداد قدم زدم و برای کوهای پربرف هزار و جوپار و لاله زار از دور دست تکون دادم به امید روزی که دوباره برگردم و صعودشون کنم...

و در نهایت 25 اسفند آخرین برنامه سال 91 رو با قله خاطره ها،  توچال،  به پایان رسوندم...

بی انگیزگی  و کم کاری بزرگترین انتقادی بوده که همیشه از خودم داشتم اما وقتی به این برنامه ها پشت سر هم فکر می کنم می بینم که هر کدومش چه تلاش و همتی پشتش بوده و کمی به خودم امیدوار میشم.  میدونم که این برنامه ها تموم شدنی نیستند. حداقل تا وقتی پای رفتن داشته باشم کوه رو ترک نمیکنم.  اما مهمترین فکری که این روزهای پایانی سال منو به خودش مشغول کرده خودم هستم. خودی که بودم و این اواخر بی صدا گم شدم یا خودی که نبودم و حالا شده ام و دارم باهاش کلنجار میرم. شاید من دیگه اونی که بودم نباشم، اما مهم اینه به رسیدن به چیزی که منو راضی کنه در آینده امیدوارم...

 برای تمام شما دوستانی که اینجا رو میخونین سلامتی،  دل خوش و رضایت در سال جدید آرزو میکنم.

                سال نو مبارک

 .

...

  
نویسنده : آنا ; ساعت ۳:٥٧ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٧ اسفند ۱۳٩۱
تگ ها :

تقویم دسکتاپی سال92 برای کوهنوردان و طبیعت دوستان

 

افشین یوسفی کوهنورد خوب و خوش ذوق،  که فکر میکنم برای همه آشناست و نیازی به معرفیش نیست،  با استفاده از عکسهای خودش برای انجمن کوهنوردان ایران مجموعه ای از دوازده ماه سال جدید رو به صورت یک تقویم زیبا  تهیه کرده که میشه برای دسکتاپ هم استفاده کرد و دیدنش خالی از لطف نیست.

 

تقویم را  اینجا دانلود  کنید.

.

.

.

. . . . . .

افشین جان  ممنون از زحمتی که کشیدی. اما لطفا برای سال 93  کوه هاش بیشتر باشه چشمک

  
نویسنده : آنا ; ساعت ٥:٥۱ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٦ اسفند ۱۳٩۱
تگ ها :

مدیریت ناکارآمد

زهرا خسرو شاهی، بانوی رکابزن اعزامی ایران به مسابقات قهرمانی آسیا در هندوستان، به خاطر دیر رسیدن به محل مسابقات از حضور در  خط استارت بازماند و از دور رقابت‌ها حذف شد.

زهرا خسروشاهی دوچرخه‌سوار زن ایرانی است و در رده جوانان، رکورد‌هایش همپای بزرگسالان است. این رکابزن تبریزی به خاطر استعداد خود، همزمان در بخش‌های سرعت، استقامت و نیمه استقامت شرکت می‌کند. او سابقه کسب موفقیت در کاپ آسیایی و قهرمانی آسیا در مالزی را نیز دارد.

او تنها بانوی رکابزن از کشوری با بیش از ۷۰ میلیون جمعیت در مسابقات آسیایی ۲۰۱۳ بود اما دیر رسیدن تیم ایران به محل مسابقات، باعث شد نتواند حاصل تمرینات سخت و زحمات اردویی خود را برداشت کند. اتفاق تلخی که طبعاً خودش ذره‌ای در وقوع آن مقصر نیست.

نمونه‌هایی مثل مسعود جوکار کشتی‌گیر آزادکار در بازی های آسیایی بوسان که به دستور مسئولان تیم ملی، از سالن به هتل رفت تا استراحت کند و در غیاب او، حریفش روی تشک آمد و برنده معرفی شد.

در سال ۲۰۱۲ تیم ملی کشتی آزاد دانشجویان نیز در مسابقات جهانی به میزبانی فنلاند، چند وزن را به دلیل دیر رسیدن به شهر محل مسابقات از دست داد.

جا ماندن ورزشکاران ایرانی از حضور در محل مسابقات در میدان‌های بین‌المللی، در رشته‌های تیمی و انفرادی ورزش ایران پیشینه پررنگی دارد. از دیر رسیدن به محل مسابقات به دلیل تاخیر در پرواز گرفته تا ناآگاهی از برنامه و جدول مسابقات.

 

. . . . . . . . . . . . .

واقعا باید به این همه سهل انگاری مسئولان و مدیران حوزه ورزش تبریک و خسته نباشید گفت!! چرا باید ورزشکاران تاوان بی مسئولیتی مدیران را بدهند؟ خاطرم هست  حدود 15 سال پیش که به شنا علاقمند شده بودم با چند ماه تمرین مستمر  با شور و شوق زیاد به عنوان نماینده استان ... برای شرکت در مسابقات قهرمان کشوری به تهران آمدم. اما وقتی به محل برگزاری رسیدم متوجه شدم مسابقه تمام شده و مدال ها را نیز توزیع کرده اند!  آنزمان درک این موضوع خیلی برایم سخت بود. نتیجه اش این شد که حدود 15 سال است هیچ انگیزه ای برای رفتن به استخر ندارم! 

  
نویسنده : آنا ; ساعت ٩:۱٥ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٩ اسفند ۱۳٩۱
تگ ها :

از کوه نیوز حمایت کنیم

مدیر سایت کوه نیوز اعلام کرد:

 

در روزهای گذشته تماس های مکرری از سوی فعالان و کاربران حوزه ورزشهای کوهستانی با کوه نیوز گرفته شد که به دنبال پاسخ چرایی تعطیلی کوه نیوز بودند. در همین رابطه به اطلاع می رسانیم، به دلیل افزایش محتوای سایت و به طبع افزایش بازدید بالای روزانه کاربران، شرکت تامین کننده خدمات میزبانی سایت، قادر به سرویس دهی به کوه نیوز نمی باشد و برای ادامه کار پنل های سرور مجازی خود را پیشنهاد داده است. با توجه به هزینه بالای سرور مجازی و همچنین پشتیبانی و نگهداری سایت، به این نتیجه رسیدیم که فعالیت های کوه نیوز را تعطیل نماییم. بعد از رایزنی و صحبت های صورت گرفته و همچنین پیشنهادهای عنوان شده از سوی کاربران قرار شد،با ذکر دلیل تعطیلی سایت کوه نیوز، طی فراخوانی از تمامی فعالان و نهادهای حوزه ورزشهای کوهستانی که تمایل دارند برای ادامه فعالیت کوه نیوز، حامی مالی این رسانه ی مستقل شوند، دعوت به عمل آوریم. حامیان مالی کوه نیوز در نسخه جدید سایت معرفی خواهند شد در صورتی که تمایل به حمایت مالی از کوه نیوز را دارید با شماره 09122810089 تماس برقرار نمایید.

.................

ابرو

  
نویسنده : آنا ; ساعت ۸:٠٢ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٢ اسفند ۱۳٩۱
تگ ها :