آناپورنا

وسیع باش..... و تنها..... و سربه زیر ..... و سخت

. . . روزنه ای به هوای تازه

...........

شیرزنان - فهیمه خضری

.....

...........

 

اینجا ایران است و ما نیمی از جمعیت کشوری که حتی نور آفتاب هم در آن سهمیه‌بندی می‌شود. درخشش خورشید در آسمان ربطی به ما ندارد و «زن» بودن، اتفاقی است که دویدن، ورزش و تحرک، لمس بی‌واسطه باد و باران و سوختن از تابش نشاط‌ آفرین خورشید را از ما دریغ کرده است. زنان ایرانی سال‌هاست که همراه با موهایشان، شور و انرژی و حرکت را هم در خود پنهان کرده‌ و در عوض در پوکی استخوان، افسردگی، عصبیت، چاقی، بیماری‌های زودرس قلبی و عروقی و درد‌های خاموش دیگر، رکوردهای قابل تاملی به نام خود ثبت کرده‌اند.

  

 

50 درصد زنان بالای 55 سال و 90 درصد زنان بالای 75 سال ایرانی از پوکی استخوان رنج می‌برند و بی‌بهره بودن از فضاهای آزاد ورزشی به عنوان یکی از مهم‌ترین عوامل این رنج شناخته شده است. شاید نگاه گذرایی به همین آمار است که مدیران شهری را بر آن داشته تا به فکر گشایشی در موضوع «ورزش همگانی زنان» دست‌کم در شهرهای بزرگی مثل تهران بیاندازند. شاید هم « افتتاح بهشت مادران » در تقاطع بزرگراه‌های همت و حقانی، حاصل تغییر نگاه و رویکرد مدیریت شهری در نتیجه افزایش خواست اجتماعی زنان برای زندگی بهتر و استفاده بیشتر از امکانات و فضاهای عمومی موجود باشد و شاید هم گزینه صحیح، تلاش بیشتر دولت و همفکرانش برای تفکیک فضاهای اجتماعی و ادامه جریان «زنانه - مردانه» کردن اتوبوس، مترو، شهر و زندگی.

هر چه هست از دو هفته پیش تا به حال بوستانی « زنانه » در یکی از نقاط نسبتا خلوت پایتخت، درهایش را به سوی زنان مشتاق ورزش و تحرک باز کرده و از صبح زود تا ساعت 8 شب به آنها فرصت می‌دهد تا پوشش‌های اسلامی خود را بکنند و سراسیمه و فراری از گرمای طاقت‌فرسای تهران که با پوشش‌های اسلامی گرم‌تر هم می‌شود، ساعتی با خود پنهانشان رو به رو شوند و تعجب کنند از اینکه چقدر با آفتاب و هوای تازه بیگانه‌اند!

.....

.....

  
نویسنده : آنا ; ساعت ٤:۱٦ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۱ خرداد ۱۳۸٧
تگ ها :