آناپورنا

وسیع باش..... و تنها..... و سربه زیر ..... و سخت

گزارش پنجمین صعود قلم - مهرچال

 

....

...

صبح پنجشنبه چهارراه تهرانپارس رو به روی هتل شهر.... عده ای با لباس های و کوله های رنگ و وارنگ ایستاده اند. کمی دیر رسیده ام. به همین خاطر منتظر موندم تا با آخرین مینی بوس  به اتفاق دوستانی که برای اولین بار بود که میدیدمشون بریم به سمت لواسون.  سه تا مینی بوس قبلا رفتند! نه مثل اینکه واقعا بچه ها  اومدند! هنوز باورش برام سخته که این تعداد وبلاگنویس تصمیم گرفتند توی این برنامه شرکت کنند. دیدن آقای ایلاقی و آقای منصوری  و محمد و مهشید و سونیا و رامیار خیلی از دوستان دیگر که تا به حال ندیده بودمشون و از دیدشون خیلی خوشحال شدم!  بچه های با صفای وبلاگ نویس از شهرهای دور رنج راه رو برای شرکت در این برنامه  به جون خریدن.  چقدر شرمنده میشدم میدیدم یکی از خراسان یکی از شیراز یکی از بندرعباس یکی کردستان و لرستان و کرمان و آذربایجان .... اومدند تا همدلی و همراهی و مرام و منش  کوهنوردی رو به رخ جامعه ورزش کشیده و باز ثابت کنند کوهنوردی ورزشی است که بیش از سایر ورزشها اخلاقیات و انسانیت و نوع دوستی در آن حرف اول را میزند.  ساعت ده در سالن تربیت بدنی لواسون  مراسم  خوشامد گویی معارفه  تقدیر و تشکر از دوستان اهدای  لوح یادبود  پذیرایی و ناهار تا ساعت 2 ادامه پیدا کرد. جای آقای علییاری و وطن خواه پایه گذاران این صعود  خالی  بود. یکی از دوستان بندرعباسی یادی ازساجده کشمیری کرد که اگر زنده بود قطعا یکی از شرکت کنندگان در این برنامه بود وهمچنین آقای عباس جعفری که در صعود قلم سوم این تیم را بدرقه کرد. جوی صمیمی و دوست داشتنی چشم هایی کنجکاو برای پیدا کردن دوستان مجازی که امروز رنگ واقعی به خودش گرفته!  حضور آقای ثابتیان خانم ابریشمی آقای رضایی  در جمع وبلاگنویسان مایه دلگرمی و مباهات بود هرچند نتونستند ما رو در صعود همراهی کنند.

ساعت 2:45 دقیقه  در هوایی گرم به گرمی دوستی های تازه و قشنگی که بین اعضای گروه بوجود اومده بود  تیم 80 نفره قلم صعود خود را از روستای امامه آغاز کرد. تصور میکردم به دلیل عدم شناخت دوستان از سطح و توانایی کوهنوردیشون برای صعود کمی مشکل داشته باشیم  اما خوشبختانه  این تیم تا رسیدن به  قله و فرود از آن  یکدست منسجم و بسیار فراتر از انتظار من بود. خصوصا خانمهای گروه که خیلی قوی و با روحیه بودند. ساعت 7:30 تیم ما کنار روخانه کمپ بزرگ خود را برپا کرد. سرپرستان هماهنگی لازم برای صعود فردا را با دوستان انجام دادند و همه به شام و استراحت مشغول شدیم. متاسفانه نتونستم مثل صعود دماوند به چادر تک تک دوستان سر بزنم و گپ و گفتگویی با اونها داشته باشم. شب بیرون از چادر و زیر نور ماه کنار رودخونه خوابیدن هم عالمی داشت!  6:30 صبح جمعه اول مرداد  بعد از نرمش صبحگاهی  صعود آغاز شد.  در هوایی بسیار خوب و با همراهی دوستان عزیزمون 9:45  به قله 3920 متری مهرچال رسیدیم. 

از گروه کوهنوردی لواسان آقای حصاری و آقای ضرابیان خصوصا آقای فکری عزیزو همچنین شرکت هفت گوهر تشکر میکنم که با تلاش های ارزنده آنها این برنامه اینچنین بی حاشیه  و خوب آنچنان که شایسته اهل قلم بود  برگزار شود.

امسال هم مانند سالهای گذشته جای بسیاری از وبلاگنویسان بزرگ خالی بود. جای عباس محمدی  فرامرز نصیری حسن نجاریان رضا زارعی و خیلی از وبلاگ های قدر دیگر مثل کوه نیوز. با این حال آمارها نشان داده این صعود هر سال بهتر از گذشته اجرا شده و شاهد حضور وبلاگنویسان بیشتری هستیم. اولین صعود قلم با حضور 11 وبلاگنویس برگزار شد ولی در این صعود حدود 50 وبلاگنویس ما را همراهی کردند  و همگی بر تداوم اجرای آن  اصرار داشتند. امیدواریم این حرکت خودجوش و  بی نظیر در دنیای وبلاگنویسی  با حضوربیشتر کوهنویسان عزیز مستدام باشد.   

 

عکس های این برنامه را در ادامه ی مطلب ببینید

(عکس ها از دوست خوبم امیر حسین ناظمی)


 

 

  
نویسنده : آنا ; ساعت ۱٠:۱٩ ‎ب.ظ روز شنبه ٢ امرداد ۱۳۸٩
تگ ها :