آناپورنا

وسیع باش..... و تنها..... و سربه زیر ..... و سخت

یادواره جانباختگان حادثه دیزین

دیروز مهمون باشگاه دماوند بودیم و در برنامه ای که به مناسبت گرامیداشت یاد و خاطره دوستان و همنوردانشون در حادثه تلخ زمستان سال گذشته  برگزار شد شرکت کردیم. حدود ١٧٠ نفر در این مراسم حضور داشتند. این برنامه شامل صعود به قله سیچال  و تقدیر و تشکر و اهدای لوح سپاس به افرادی که در این حادثه و امداد و کمک رسانی نقش داشته اند و همچنین مراسم گلباران محل حادثه توسط شرکت کنندگان بود. . . (بقیه در ادامه مطلب)


برای من ابراز احساسات پاک و قشنگ بعضی ها مثل روجا و ستاره عزیز  و اشکی که برای دوستان هم باشگاهی از دست رفته شون میریختند و همچنین استواری متانت و روحیه خیلی خوب سارا آنجفی و سپیده جوادیان تاثیر گذار ترین قسمت برنامه بود.  همچنین دیدن گاردریل های تکه تکه شده ای که از محل ریزش بهمن در دره ریخته شده بود و صحبتهای آقای بابازاده جالب ترین! 

پی نوشت:  امروز موقع ناهار سولی درباره پسربچه هشت ساله ای حرف میزد که همین چند روز پیش به خاطر اهمال مسئولان در پرواز کیش به تهران سکته کرد و مرد!  عوامل پرواز به التماس های مادر این کودک که درخواست فرود اضطراری در شیراز یا اصفهان کرده بود کوچکترین اهمیتی ندادن و ....! البته کنترل حوادث طبیعی خیلی مشکلتره ولی ای کاش تو این مملکت کمی بیشتر به مقوله امکانات و مدیریت و فعالیت امداد و نجات پرداخته میشد! اینجا همیشه آخرین چیزی که مهمه جون آدمهاست!

عکس های برنامه:

 

 لینک های مرتبط:

 گزارش محمد گائینی

باشگاه دماوند

گزارش امین خادم 

  
نویسنده : آنا ; ساعت ۳:٠۸ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٠ مهر ۱۳۸٩
تگ ها :