آناپورنا

وسیع باش..... و تنها..... و سربه زیر ..... و سخت

بي تو هميشه كوه مرا تشنه ميكند

 

 .......

سنگين تر است از نفس من هواي كوه

حس ميكنم كه له شده ام زير پاي كوه

 

بي تو  هميشه  كوه  مرا  تشنه  ميكند

فرق است در زلال تو و چشمه هاي كوه

 

در دره اي كه عطر تو از آن گذشته است

اين هق هق من است يا هاي هاي كوه؟

 

سنگ است و با تلنگر غم خرد ميشود

اين شعر  را چگونه  بخوانم  براي  كوه

 

پژواك اگر نميشنوي زخمه اي  بزن

بغض مرا٬ كه قفل زده بر صداي كوه

 

از قله ام  بخوان كه مرا باز بشنوي

از هر كجاي دره و از هر كجاي كوه

 

شعر از  محمد علی بهمنی

...........

  

نویسنده : آنا ; ساعت ۱٢:٢٥ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٦ شهریور ۱۳۸٥
تگ ها :