آناپورنا

وسیع باش..... و تنها..... و سربه زیر ..... و سخت

گزارشی از یادبود لیلا اسفندیاری (تیرماه91)

متاسفانه  نتونستم به مراسم  یادبود لیلا برسم. جالب بود که از اون روز  گزارشی  از  برنامه به چشمم نخورده بود تا این گزارش رو از طریق وبلاگ آقای عباس محمدی پیدا کردم.

نوشته ای زیبا از آقای عیلرضا زیاری  درباره لیلای اسفندیاری عزیز و نگاهی به برنامه اجرا شده در قله توچال- تیرماه 1391

 

ما زنان کوهنورد کم نداشتیم والبته که کم هم نداریم از نصرت و فرخ ِ کوهکن و عصمت قاضی از پیشگامان ِ کوهنوردی زنان که درسال 1329 علم کوه را درنوردیدند تاشیرزنانی چون سهیلا تنباکوزاده ، فرشته نیک پور، شیما جمشیدی فرد ، مهری جعفری ، و رقیه سعدیی و.... که درسالهای اخیر خوش درخشیدند ولی تو لیلا، در دوره خودت نفسی تازه به کوهنوردی زنان ما دمیدی ،  کنش جدیدی  را به سرانجام رساندی ، خواستی و بر خواسته ات کنش نمودی ، همه هستی ات را درراه عشقی که به جانت افتاده بود نهادی و این ترا ماندگار و جاودانه زمانه ات کرد و الگوی توانستن شدی برای زن ِ ایرانی. اینک تصویر چهره ِ استوارِ تو از یکسو بر سینه دیواری  تکیه داده است که انصاف این است که تکیه گاه اش همان جاست ، بر سینه دیوار سنگی جان پناهی که کوهنوردان دهه های چهل وپنجاه بر بلندای توچال  عاشقانه بنا نهادند فرزندان ایران زمین ،  شب ها در پناه آن ، ایمن به تمرین کوهنوردی واستقامت وپایداری بپردازندو از آن سو تصویر چهره سخت کوش و وجود پر اراده ات  پرچمی گشته است با شعار زن ایرانی می تواند که بر کوله پشتی  قریب به صد کوهنورد شرکت کننده دراین یادواره درطول مسیر تا قله توچال واینک بر بام توچال در اهتزاز است .

      آری لیلا تو هم گردآفریدی وهم از این گونه ماندگاری . پیکر پر تلاش ات اینک  در پاکیزگی یخچال گاشربروم آرمیده و روان و جانت همانند روان وجان  آرش کماندار همواره در دل وجان هرایرانی جاودانه  است. "

 

 

 

  
نویسنده : آنا ; ساعت ۱۱:۱۱ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱۸ امرداد ۱۳٩۱
تگ ها :