آناپورنا

وسیع باش..... و تنها..... و سربه زیر ..... و سخت

صعود تنوره شرقی دیواره شروین


دیواره شروین و مسیر صعود ما  (برای دیدن تصویر بزرگتر اینجا کلیک کنید)

 

از برنامه علمکوه تابستان به اینطرف سنگنوردی نکرده بودم.  راستش فکر میکردم دیگه فصل صعود تمام شده و باید منتظر بهار باشم. تا اینکه یه پیشنهاد خوب از طرف یه همطناب خوب جمعه  (10 آذر) منو  پای دیواره شروین کشوند...  قبلا یکبار شروین رو از مسیر تهران صعود کرده بودم. اطلاعات زیادی در مورد مسیرهای گشایش شده روی این دیواره در دسترس نیست اما میدونستیم سمت راست مسیر تهران (که غربی ترین مسیر دیواره است) مسیر آبرفتیهاست که نسبتا ساده تر هم هست. ولی  ما تصمیم گرفتیم  مسیر تنوره شرقی شروین رو صعود کنیم.  مسیری که در زمستان برای صعودهای ترکیبی بسیار عالیست.  حدود  دوسوم  مسیر از داخل یه تنوره عبور میکنه که درجه سختی بالایی نداره. حدود 5.8  و بعضی جاها M4  هستش  که این قسمتها را سوئیسی صعود کردیم. (همزمان)

نمایی از مسیر  (برای دیدن تصویر بزرگتر اینجا کلیک کنید)

مشکلترین قسمتهای این مسیر در 3 طول آخر قرار دارد . . .


یک شکاف 10 متری که به خاطر قرارگیری در سایه  دارای سنگهای سرد بوده و گیره ها با لایه ای از برف پوشیده شده اند. بدون دستکش امکان گیره گرفتن نیست و از طرفی کار با دستکش هم دشوار است چون گیره ها ریز هستند.  شکاف را باید به شکل دولفر یا لاخ بدن صعود کرد. در اواسط شکاف یک جای مناسب برای گذاشتن فرند شماره  4 وجود دارد. بعد از آن حدود 5 متر دیگر محل مناسبی برای کارگاه  هست که البته کارگاه نیمه راحته و باید از ابزار استفاده کرد. فرند شماره۲ و دو تا کیل متوسط. درجه این طول 5.10a  میباشد. 

 


اوایل مسیر- تنوره شرقی شروین

 

طول بعدی حدود 25 الی 30 متر است که 15 مترش رو باید از یه شکاف عبور کرد شکاف درجه 5.9 داره. عکس زیر هم قسمتی از مسیر رو نشون میده:


مسیر 5.9 بعد از شکاف

بعد به زیر یه کلاهک کوچک می رسیم . صعود این کلاهک هم که حدودا ۱۰ متره درجه سختی 5.10a داره. اما بالای آن یک طاقچه دنچ و زیبا (شبیه پنجره ای رو به تهران) منتظرمونه! 


بعد از صعود کلاهک کوچک

 


طاقچه و همطناب خوبم امین معین

اگه بخواهیم مسیر رو مستقیم ادامه بدیم یه کلاهک بزرگ 10 متری رو باید صعود کنیم که خیس بودن سنگها و لزوم استقاده از کتونی سنگ مارو به فکر پیدا کردن مسیر دیگه ای انداخت. سمت راست این کلاهک یه دهلیز هست که پوشیده از یخه و امکان صعود برای ما (بدون تبر و کلنگ) نداشت. بنابراین مسیر رو از سمت چپ ادامه دادیم که البته درجه سختی اش گاهی به 5.9  میرسید.  سپس ادامه مسیر  را تا بالای دیواره  کرده ای صعود کردیم. حدودا توی ارتفاع 2900 متری قرار داشتیم. بدون فوت وقت از سمت غرب و از دهلیز غرب دیواره راهی پناهگاه شروین که پوشیده از برف بود شدیم و سپس از مسیر آبشار دوقلو و دربند پایین آمدیم.

لازم به ذکره که  این مسیر هیچ کارگاه  و  رولی برای میانی زدن نداره. باید تماما به شکل ابزار گذاری صعود کرد و  از کارگاه های طبیعی استفاده کرد. فقط یکبار به یک کارگاه با طنابچه  سفید رنگ نو برخورد کردیم که ظاهرا یکی از کارگاه های مسیر آبرفتیها بوده و ما اریب از آن رد شدیم. با این تفاسیر صعود دیواره 4 ساعت طول کشید.

ابزار مورد استفاده:  فرند سایز 2 تا 5  - 4 عدد

- کیل سایز متوسط 6 عدد 

 -  تسمه 120 سانت 2 عدد 

-  کارابین پیچ 6 عدد 

-  اسلینگ دوبل

-  ریورسو3

توصیه: در فصولی که داخل تنوره برف داره بهتره از گتر و کفش هایی با زیره محکم و یک گلنگ کوتاه ترجیحا تکنیکال استفاده کرد.

 

  
نویسنده : آنا ; ساعت ۱٢:۱۳ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٤ آذر ۱۳٩۱
تگ ها :