آناپورنا

وسیع باش..... و تنها..... و سربه زیر ..... و سخت

بانوی موسیقی و غزل - سیمین بهبهانی - درگذشت

چه گویمت؟ که تو خود با خبر ز حال منی
چو جان، ‌نهان شده در جسم پر ملال منی
چنین که می‌گذری تلخ بر من، از سر قهر
گمان برم که غم‌انگیز ماه و سال منی
خموش و گوشه نشینم، مگر نگاه توام
لطیف و دور گریزی، مگر خیال منی ...  ... ..... سیمین بهبهانی

 


این شاعره پرآوازه کشورمان 28 تیر 1306 خورشیدی در تهران متولد شد و در 1348 به عضویت شورای شعر و موسیقی در آمد.

سیمین بهبهانی به بانوی غزل شهرت داشت و به خاطر تسلطی که بر اوزان شعر فارسی داشت و وزن های جدیدی که خود ایجاد کرده بود، مورد استقبال سازندگان آثار موسیقایی قرار گرفت. وی قالب های کهن را در شکل تازه و با مضامین مدرن عرضه می کرد و به دلیل خلاقیت در این امر٬ «نیمای غزل» لقب گرفت.

سه تار شکسته٬ جای پا٬ چلچراغ٬ مرمر٬ رستاخیز٬ خطی ز سرعت و از آتش٬ دشت ارژن٬ آن مرد، مرد همراهم٬ کاغذین جامهٔ٬ کولی و نامه و عشق٬ عاشق تر از همیشه بخوان٬ شاعران امروز فرانسه و با قلب خود چه خریدم از جمله آثار این نویسنده و شاعر است.

این شاعر بزرگ که مدتی قبل به دلیل مشکلات قلبی و تنفسی در بیمارستان بستری و 15 مردادماه به کما رفته بود ، در ساعات اولیه بامداد روز سه شنبه 28 مرداد در بیمارستان پارس تهران دار فانی را وداع گفت.  (ایرنا)

. . . .   . . . .     . . . .      . . . . 

دارا جهان ندارد                     سارا زبان ندارد
بابا ستاره ای در                   هفت آسمان ندارد
کارون ز چشمه خشکید          البرز لب فرو بست
حتا دل دماوند،                      آتش فشان ندارد
دیو سیاه دربند                      آسان رهید و بگریخت
رستم در این هیاهو               گرز گران ندارد
روز وداع خورشید،                 زاینده رود خشکید
زیرا دل سپاهان،                   نقش جهان ندارد
بر نام پارس دریا                    نامی دگر نهادند
گویی که آرش ما                   تیر و کمان ندارد
دریای مازنی ها                    بر کام دیگران شد
نادر ز خاک برخیز                   میهن جوان ندارد
دارا ! کجای کاری                   دزدان سرزمینت
بر بیستون نویسند                دارا جهان ندارد
آییم به دادخواهی                 فریادمان بلند است
اما چه سود،                        اینجا نوشیروان ندارد
سرخ و سپید و سبز است       این بیرق کیانی
اما صد آه و افسوس               شیر ژیان ندارد
کو آن حکیم توسی               شهنامه ای سراید
شاید که شاعر ما                 دیگر بیان ندارد
هرگز نخواب کوروش               ای مهرآریایی
بی نام تو ، وطن نیز              نام و نشان ندارد

(سیمین بهبهانی)

  
نویسنده : آنا ; ساعت ۳:۱٤ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢۸ امرداد ۱۳٩۳
تگ ها :