آناپورنا

وسیع باش..... و تنها..... و سربه زیر ..... و سخت

غار شاپور

همیشه اولین و آخرین صعودهای سال برایم مهم بوده اند. اگه اولین صعودم سنگنوردی باشه یعنی سال پر طناب و اسلینگی در پیش دارم . اگه یک کوه بلند باشه یعنی قله های مرتفع زیادی رو فتح خواهم کرد و اگه ناچیز باشه امید چندانی به اون سال ندارم. مثل امسال که با  یک کوه تاریخی  کم ارتفاع در بیشاپور فارس شروع کردم . هرچند ارزش کوهنوردی نداشت اما بزرگترین دستاوردش برایم این بود که از ایرانی بودنم احساس رضایت کردم.

نوروز به همراه کل فامیل در سفر به دیار اصفهان و  سرزمین بختیاریها  و  دامنه های دنا و ساحل بوشهر و خوزستان زیبا بودم.  در گذر از کازرون به بوشهر علی گفت که حدود 20 کیلومتر با این غار فاصله داریم و همگی علاقمند شدیم سری بهش بزنیم. پس به شهر تاریخی بیشاپور ( پایتخت ایران در زمان ساسانیان) و روستای پای کوه رفتیم. عصر بود و کم کم هوا رو به تاریکی میرفت. محلی ها گفتند دو سه ساعت تا غار راهه. ولی با تخمین من نمیبایست بیشتر از نیم ساعت باشه. من و امین و علی و  باباجون تصمیم گرفتیم بریم بالا و بقیه رفتند بوشهر.  گفته میشه غار در حدود 450 متری سطح زمین قرار داره. بعد از نیم ساعت با شور و اشتیاق زیاد و قدمهای تند و عبور از دویست سیصد  پله سنگی به دهانه غار رسیدیم و شاپور ، شاه پر افتخار ساسانی که رومیان را شکست داد ، با جلال و جبروت ، دست به کمر ، محکم و مصمم رو به روی ما ایستاده بود. محو هیبتش شده بودم. دلم میخواست ساعتها کنارش بنشینم و چشم در چشمش بدوزم و او برایم بگوید از داستانهایی که طی این 1700 سال بر او رفته است.

تو راه برگشت امین و بابا جلو میرفتند و من و علی با فاصله ازشون. گرمای هوا و نسیم خنک و خلوتی مسیر بهونه ای شد که موهایم را به دست باد بسپرم  تا نفسی بکشد و نفسی بکشم در این هوای پر از تاریخ و شکوه.  با دیدن پیرمردانی از اهالی ،  سعی کردم روسری ام را درست کنم که یکی داد زد: "راحت باش دخترم. اینجا سرزمین شاپوره از زور و تهدید خبری نیست"..  مردمان این دیار فرزندان همان انسانهای شریفی هستند که در زمان حمله نصربن سیار سردار عرب به دیار فارس و دستور سرنگونی مجسمه، هرچه سکه و  زر  داشتند جمع کرده نزد اون بردند و در عوض خواستند مجسمه در امان بماند. هرچند که او این پیشنهاد را رد کرد !

گفته شده به احتمال بسیار زیاد شاپورشاه پای همین مجسمه دفن شده است. این پیکره سنگی حدود هفت متر ارتفاع و سی تن وزن دارد و از تراشیدن استلاکتیت ها ساخته شده.  یعنی جایی که سنگهای آهکی از سقف به زمین رسیده و ستونی آهکی را تشکیل داده اند. هنرمندان با تراشیدن همین ستون آهکی این پیکره باشکوه را ایجاد کردند.  گرچه دست بیرحم تاریخ در هجوم مسلمانان و زلزله و حتی پس از انقلاب صدمات زیادی به آن وارد کرده اما با همه این احوالات مجسمه هنوز سرپاست و خوش میدرخشد.  

 

  
نویسنده : آنا ; ساعت ٢:٤۸ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٦ فروردین ۱۳٩٤
تگ ها :