آناپورنا

وسیع باش..... و تنها..... و سربه زیر ..... و سخت

سفر و صعود تابستان 2015 - قسمت اول

"درود. به خاطر طولانی بودن مطالب و عکسها این سفرنامه رو طی سه پست منتشر میکنم. "
. . .

 

وقتی از سال قبل برنامه سفر به اروپا رو تنظیم میکردیم، یک بخش مهمش صعود و کوهنوردی بود و خب طبیعتا "مون بلان" به عنوان بلندترین قله رشته کوه های آلپ جذابیت زیادی برامون داشت. بعدها با دیدن عکسهای ماترهورن عاشق این قله زیبا شدم و علیرغم میل امین که صعودِ کمتر و گشت و گذارِ بیشتر رو می پسندید، صعودش رو جز اصلی برنامه سفر قرار دادم. صعود دو تا قله و ویزای ده روزه باعث شد از سفر به فرانسه و ایتالیا صرفنظر کنیم و تنها مقصدمون سوییس باشد.

 سوئیس در فرهنگ امروز ما ایرانیها یک الگوست.  الگوی سرسبزی، تمیزی و استاندارد بالای زندگی. وقتی بخواهی از سوئیس صحبت کنی، قبل از هرچیز حتی از ساعتها و شکلاتها و پنیر معروفش، صلح را در ذهن انسان متجلی میکند. امید به دوستی و آشتی در ذره ذره این خاک ریشه دوانده. اینجا مردم با کسی سر دعوا ندارند، آرامش در تمام لحظات این کشور جاریست، اینجا حق و حقوق همه به کمال رعایت می شود. زندانها، دادگاه ها و ادارات پلیس کم کار و خلوت هستند. با اینکه برای مسافرت کشور گرانی محسوب می شود اما دیدنش یکی از بایدهاست.

به دعوت یک زوج دوست داشتنی سه شنبه  16 تیر  تهران را به مقصد ژنو ترک کردیم.  به محض ورود با هوای گرم و شرجی غافلگیر شدیم.  گفته شد از سال 2004 تا به حال در اینجا چنین گرمایی بی سابقه بوده است. البته دمای هوا حدود 39 درجه بود!! عصر به دیدن دریاچه ژنو (لمان) و فواره معروفش رفتیم. زلالی رودخانه ای که از وسط شهر میگذشت و قابل روئیت بودن سنگهای کف آن باور نکردنی بود.  رودی که به پاکی اشک چشم بود و آب شرب ساکنان شهر را نیز فراهم میکرد، درست از شلوغ ترین بخش شهر میگذشت. گوشه های رودخانه و زیر معابر و پلها دنبال بطری آب و پلاستیک و امثالهم میگشتم اما حتی دریغ از یک برگ خشک!

چهارشنبه به گشت و گذار و خرید گذشت. نکته قابل توجه دوچرخه سواران و دوندگانی هستند که به وفور در سطح شهر،  در پیاده رو ها و پارکها و کنار اتوبان ها درحال فعالیتند و به مراتب تعدادشان از ماشینها و موتورها بیشتر است. تمام خیابان های اصلی  لاین مخصوص عبور دوچرخه دارند که هنگام ترافیک های سنگین هم وارد این لاین نمی شوند!  ورزش همچون خوردن و خوابیدن جزئی غیر قابل چشم پوشی در زندگی روزمره مردم است.

پنجشنبه صبح زود به همراه دوستمان که اتفاقا یکی از کوهنوردان خوب این شهر هم هست، راهی دهکده مرزی فَیِت (Fayet) در خاک فرانسه شدیم.  (ژنو شهری است که از سه طرف با فرانسه هم مرز است و فقط از شمال به سوئیس متصل است. مردم برخلاف غالب شهرهای این کشور به فرانسوی تکلم میکنند.  معماری و بافت شهر و فرهنگ شان نیز کمابیش فرانسوی است) از فیت سوار بر یک تراموا که مسیر کوهستانی دامنه های مونبلان را بالا میرود، در عرض چهل دقیقه  هزار و پانصد متر ارتفاع گرفتیم. مناظر اطراف فوق العاده دیدنی است و هیجان مرا برای رفتن و رسیدن دوچندان میکند. ساعت حدود 12 ظهر آخرین ایستگاه به نام  Mid de Egle  یا همان آشیانه عقاب پیاده شدیم و از آنجا با کوله های 15 الی 18 کیلویی صعودمان را آغاز کردیم.

عکس ها:


فواره معروف دریاچه ژنو


انواع تفریحات سالم کنار دریاچه بدون دریافت هیچ هزینه ای


نام خیابان های ژنو


تقریبا چیزی به نام تاکسی درخیابان وجود ندارد. تمام شهر توسط این ریل ها خط خطی شده است. وسیله حمل و نقل عمومی اتوبوسهای برقی هستند. بدون ایجاد کوچکترین آلودگی.


رودخانه دورنگ در حاشیه شهر که حاصل بهم پیوستن دو رود ژنو و مونبلان است. اولی از چشمه می آید و زلال است و به رنگ آبی و دومی از  یخچالهای دامنه کوه می آید و کدر. جالب است تا چند کیلومتر این دو آب با هم مخلوط نمی شوند.


تراموای مون بلان که از Fayet آغاز میشود و بعد از گذر از 5 ایستگاه به ارتفاع 2380 متری می رسد که ابتدای مسیر صعود است.


به خاطر مناظر فوق العاده اطراف، ترامواگردی هم خودش یک تفریح و تفرج عالی به حساب می آید. دو سوم مسافران تراموا غیر کوهنورد بودند.


آخرین ایستگاه معروف به آشیانه عقاب

  
نویسنده : آنا ; ساعت ۱٠:۱٥ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٧ امرداد ۱۳٩٤
تگ ها :