آناپورنا

وسیع باش..... و تنها..... و سربه زیر ..... و سخت

صعودهای بهار

بهار امسال بر خلاف سالهای گذشته بارشهای خیلی خوبی داشتیم... شرایط دماوند بهار امسال کاملا زمستونی بود و همین الان که تابستون شروع شده هم موج جدید بارشها اونجا شروع شده...
امسال موفق شدم دو سه تا برنامه خوب برمعینک.. منظورم از خوووب اینه که مثل هر هفته توچال نرفتم و برنامه خارج از شهر بودم و دوری زدم و دیدم به جز توچال کوه های دیگه ای هم برای صعود کردن هست !! نیشخند

 

خلنو

جمعه 7 خرداد خلنو (4375 متر)  را همراه دوستانی از باشگاه دماوند از مسیر تیغه های ژاندارک صعود کردیم... حجم برف منطقه چشمگیر بود طوری که صعود و حتی فرود از کاسه خطرناک (از لحاظ بهمن) به نظر میرسید. رودخانه های ابتدای مسیر هم بسیار پر آب بود و رد شدن از آنها همراه با دردسر!  ولی ارتفاعات بالای روستا سرسبز و واقعا زیبا بود.


کاسه خلنو - در راه بازگشت



تیغه های ژاندارک

 

 

 گرین

پنجشنبه و جمعه 13 و 14 خرداد اولین صعودم به قله یال کبود (3850 متر و بلندترین قله رشته کوه گرین ).  سه سال پیش برای صعود زمستونه اش تلاش کرده بودم ولی به خاطر شرایط جوی بسیار بد ناچار به بازگشت و اینبار همراه با دوستانی از خانه کوهنوردان تهران موفق به صعود این قله سرسخت شدیم. ولی گرین برعکس خلنو  کم آب و  گرم بود.

 
در مسیر پناهگاه اول یال کبود


غروب گرین

 

 

آزادکوه

پنجشنبه 20 خرداد به همراه دو تن از دوستانم (بیتا و کاظم)  قله آزادکوه 4355متر را یکروزه از طولانی ترین مسیرش یعنی وارنگه رود صعود کردیم... صعودمان 9 ساعت طول کشید.. که 45 دقیقه اش برای استراحت و صبحانه در دشت کمانکوه صرف شد و مابقی بطور آهسته پیوسته و بدون توقف صعود کردیم... البته قبل از دشت کمانکوه مسیر پاکوب به شیب  برفی تند و سفتی رسید که عبور از آن زمان زیادی از ما گرفت. خطرناک بود و کلنگ نیاز داشت و ما همراه نداشتیم. تصور نمیکردیم در این فصل  و در مسیر نرمال نیاز به کلنگ داشته باشیم!  مسیر  فرود را از کلاک انتخاب کردیم و چه انتخاب به جایی! زیبایی آن منطقه توصیف ناپذیر است!!!!!!!!


یال آخر منتهی به آزادکوه 


قله آزادکوه - من و بیتا


ارتفاعات روستای کلاک

  
نویسنده : آنا ; ساعت ۱:۱٧ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۳ تیر ۱۳٩٥
تگ ها :