آناپورنا

وسیع باش..... و تنها..... و سربه زیر ..... و سخت

باغ من
نویسنده : آنا - ساعت ٥:٥۱ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٤ آذر ۱۳۸٥
 

با تشكر از استاد خوبم اونقدر اين شعر قشنگ بود كه دلم نيومد اينجا نگذارمش. با اجازه ازايشان.

.......................................

آسمانش را گرفته تنگ در آغوش

ابر ؛ با آن پوستین سرد نمناکش .

باغ بی برگی ٬

روز و شب تنهاست ٬

با سکوت پاک غمناکش .

ساز او باران ٬ سرودش باد .

جامه اش شولای عر یانی ست .

ور جز ا ینش جامه ای باید ٬

بافته بس شعله زر تار پودش باد .

گو برو ید ٬ یا نرو ید ٬ هر چه در هر جا که خواهد ٬ یا نمی خواهد .

باغبان و رهگذاری نیست .

باغ نومیدان ٬

چشم در راه بهاری نیست .

گر زچشمش پرتو  گرمی نمی تابد ٬

ور برو یش برگ لبخندی نمی رو ید ؛

باغ بی برگی که می گو ید که زیبا نیست ؟

داستان از میوه های سر به گردن سای اینک خفته در تابوت

                                                                                 [ پست خاک میگو ید .

باغ بی برگی

خنده اش خو نیست اشک آمیز .

جاودان بر اسب یال افشان زردش میچمد در آن

پادشاه فصلها پا ییز ............. 

شعر از مهدي اخوان ثالث.

از وبلاگ آواز هاي كوه