آناپورنا

وسیع باش..... و تنها..... و سربه زیر ..... و سخت

باغ من

با تشكر از استاد خوبم اونقدر اين شعر قشنگ بود كه دلم نيومد اينجا نگذارمش. با اجازه ازايشان.

.......................................

آسمانش را گرفته تنگ در آغوش

ابر ؛ با آن پوستین سرد نمناکش .

باغ بی برگی ٬

روز و شب تنهاست ٬

با سکوت پاک غمناکش .

ساز او باران ٬ سرودش باد .

جامه اش شولای عر یانی ست .

ور جز ا ینش جامه ای باید ٬

بافته بس شعله زر تار پودش باد .

گو برو ید ٬ یا نرو ید ٬ هر چه در هر جا که خواهد ٬ یا نمی خواهد .

باغبان و رهگذاری نیست .

باغ نومیدان ٬

چشم در راه بهاری نیست .

گر زچشمش پرتو  گرمی نمی تابد ٬

ور برو یش برگ لبخندی نمی رو ید ؛

باغ بی برگی که می گو ید که زیبا نیست ؟

داستان از میوه های سر به گردن سای اینک خفته در تابوت

                                                                                 [ پست خاک میگو ید .

باغ بی برگی

خنده اش خو نیست اشک آمیز .

جاودان بر اسب یال افشان زردش میچمد در آن

پادشاه فصلها پا ییز ............. 

شعر از مهدي اخوان ثالث.

از وبلاگ آواز هاي كوه

  
نویسنده : آنا ; ساعت ٥:٥۱ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٤ آذر ۱۳۸٥
تگ ها :