آناپورنا

وسیع باش..... و تنها..... و سربه زیر ..... و سخت

جمعه نوزده ارديبهشت یکهزار و سيصد و ....!! ساعت پنج بعد از ظهر!!

..

چه لطیف است حس آغازی دوباره،

و چه زیباست رسیدن دوباره به روز زیبای آغاز تنفس...

 و چه اندازه عجیب است ، روز ابتدای بودن!

 ..

زندگي با سراسر لحظات تلخ و شيرينش،با همه ي غم ها و شادي هايش، با همه ي بيم ها و اميد هايش، با فراز و نشيب هايش، با رنج و راحتش ،و با كام ها و ناكامي هايش،پنجره اي ست در اتاق جان تو، گشوده بر جهان ،پنجره اي كه از آن صداي جهان را مي شنوي و آواي جهان در قلبت پژواك مي يابد، پنجره اي كه تنها پل پيوند ميان تست و روشنايي، پنجره اي كه بر جهان مي گشايي و از آن فروغ جانت در آيينه ي جهان بازتاب مي يابد و روشنايي آفتاب بر تو ميتابد، پنجره اي كه پناهگاه تست.

خانه به من می گوید :  " رهایم مکن که این جا سرای گذشته های توست . "

 جاده به من می گوید :  " در پی من بیا که فردای توام . "

من به هر دو می گویم : " مرا نه گذشته ای و نه  آینده ای است .

             اگر بمانم ,

                                  در ماندنم،   رفتنی است

                  و اگر راهی شوم , در رفتنم , ماندنی است .

                         تنها در عشق  و  مرگ  تغییر و حادثه ای است . "

                                                 جبران خلیل جبران

.....

  
نویسنده : آنا ; ساعت ٢:٢٤ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱٩ اردیبهشت ۱۳۸٦
تگ ها :