200مین صعود به قله عشق


10 بهمن 1393 - ساعت 11 صبح - جانپناه فلزی توچال

 

.

اردیبهشت 1379 توچال برای اولین بار اجازه داد پا بر چکادش بگذارم و این راه پر فراز و نشیب و داستان صعودها و فرودهایم  آغاز شد. اما هنوز و بعد از چهارده سال وقتی به قله میرسم  به همان اندازه‌ هیجان زده میشوم. حتی اگر قبلاً دویست بار آن راه  تکراری را پیموده باشم. زیرا هرگز به من احساس کم بودن نمی‌دهد. برعکس، حس می‌کنم قوی هستم، متفاوت هستم و تمام آن چیزهایی که برای دیگران بی معنی است، برای من معنا پیدا می‌کند و خاطرات اولین صعودها دوباره برایم زنده می‌شوند. شفاف و روشن. درست مثل همان روزها.

من با همین قله  ساده  دم دستی به ظاهر بی ارزش،   سهم خود را از زندگی‌ گرفته ام و با وجود اینکه برایم ارمغانی جز فرسودگی و شکستگی جسم ندارد ، باز قلبم را به دستش می‌سپارم.  زیرا که او بخشی از زندگی من است و برای همیشه، بخشی از زندگی من خواهد ماند.

200 صعود  ، تنها یک کمیت در شکل یک عدد نیست. روایت یک عمر زندگی و عاشقی است.

.  .  .  .  .

و هرگز از یاد نخواهم برد اولین کسی که مرا با خود به کوه برد. و اولین کسانی که الفبای کوهنوردی  یادم دادند و اولین کسانی که به من  وسیله و پای افزار کوه دادند  و دوستانی که همراه و همنورد من شدند و بخشی از خاطره های زیبایم را ساختند و اساتیدی که یادم دادند کوهنوردی یک روش زندگی است و همه کسانی که حامی و انگیزه بخشم بودند.   سپاس

.  .  .  .  .

 

یادداشت یکصدمین صعود

 

 

/ 43 نظر / 109 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مامان حسن

ببخشيد ميخواستم آيكون گل بزار اشتباهي آيكون ديگه رو كليك كردم انگار[گل]

ماهزاده

تبرییییییییییییییییییییییییییییک خانمی:-) ما که هنوز تو اولیش موندیم![قهقهه]

عبدالعظیم شکاری

سلام و خسته نباشید ما هم توانستیم در هفته قبلی صعود بیستمبه ثوچال داشته باشیم البته چون شهرمان نزدیک قله کرکس است بیش از 200 صعود به کرکس داشتیم به امید موفقیت بیشتر

محمدی

سلام و درود بر اراده بانو امیدوارم همیشه عاشق باشی جون زتدگی بی عشق هیچ معنایی نداره من تا حالا سعادت 25صعود به توچال رو داشتم تبرررررررررررررررررررک[گل]

محمدی

گاهی گمان نمی کنی ولی خوب می شود گاهی نمی شود که نمی شود که نمی شود گاهی بساط عیش خودش جور می شود گاهی دگر تهیه به دستور می شود که جور می شود خود آن بی مقدمه گه با دو صد مقدمه ناجور می شود گاهی هزار دور دعا بی اجابت است گاهی نگفته قرعه به نام تو می شود گاهی گدای گدایی و بخت با تو یار نیست گاهی تمام شهر گدای تو می شود گاهی برای خنده دلم تنگ می شود گاهی دلم تراشه ای از سنگ می شود گاهی تمام آبی این آسمان ما یک باره تیره گشته و بی رنگ می شود گاهی نفس به تیزی شمشیر می شود از هر چه زندگیست دلت سیر می شود گویی به خواب بود جوانیمان گذشت گاهی چه زود فرصتمان دیر می شود کاری ندارم کجایی چه می کنی بی عشق سر مکن که دلت پیر می شود تقدیم به شما

فریبا معلمی

آفرین به دختر کوهستان . انرژِ ی مثبتت از توی عکس هم بهم اصابت کرد.همیشه سلامت و شاد باشی آنای عزیزم

سید علی وسمانه

[گل][گل][گل]

مامان حسن

سلامم ببخشید سویشرت صورتی نبود آبی بود یادم رفته بود[لبخند] اینجا عکس رو ببین http://www.barfarazedel.blogfa.com/8706.aspx

کامران بیاتانی

سرکارخانم داود آبادی ،موفقیت کسب شده سرکارعالی راتبریک عرض مینمایم.بی شک همت والای شما درسایه حمایتهای پدر محترم وهمراهی همسرمحترمتان موفقیتهای پی درپی بعدی رادربرخواهدداشت. همچون همیشه چون کوه باشید. سرپرست گروه کوهنوردی فجراراک.کامران بیاتانی