مراسم گزارش برنامه نانگاپاربات

 به نقل از سایت http://www.iranianchallengers.com :
لینک گزارش

..
..

کوه نوردی ایران شاهد یکی از بزرگترین مراسم های گزارش و تقدیر در تاریخ خود بود.
عصر سه شنبه هفتم آبان، جمعیتی انبوه در سالن  600 نفری نگین غرب (تامین) گرد هم آمده بودند تا بیننده ی گزارش نخستین صعود ایرانی نانگاپاربات باشند.قهرمان های ملی نظیر امیرضا خادم، نماینده قروه در مجلس، تنی چند از مدیران میراث فرهنگی، بیشتر پیش کسوتان و کوه نوردان شاخص ایران و تمامی اعضای خانواده سامان نعمتی از جمله شرکت کنندگان این مراسم بودند.

دیوارهای سالن مملو بود از عکس های بزرگ صعود کنندگان و خصوصا سامان نعمتی هم نورد از دست رفته ی این صعود بزرگ.
پس از پذیرایی ابتدایی، برنامه در ساعت 6:30 با خوش آمد گویی مجری برنامه، سهند عقدایی آغاز شد. سپس سرپرست تیم، لیلا اسفندیاری پشت تریبون رفت و تاریخچه ای کوتاه از نانگاپاربات و همچنین روند شکل گیری تیمش ارائه داد. لیلا گفت که از مهر ماه گذشته با مشورت کاظم فریدیان برنامه را اعلام کرده و در ابتدای سال جاری سایر اعضای حاضر که برای گشایش مسیر بر برودپیک خود را آماده کرده می کردند، پس از توقف برنامه شان به این تیم پیوستند.

 

در ادامه حسین ابولحسنی و احسان پرتوی نیا از صعود کنندگان قله ، گزارشی تصویری از صعود، حادثه و بازگشت دشوار و پر خطرشان به پایین ارائه دادند.

دو مورد در این گزارش بسیار شاخص می نمود،
نخست،عدم استفاده ی تیم از شرپا، باربران ارتفاع و اکسیژن مصنوعی بود به گونه ای که متوسط وزن کوله های افراد بالغ بین 17 تا 20 کیلو گرم می شد و این با برف کوبی، بیرون کشیدن طناب ها از زیر یخ و تنها بودن تیم در کمپ های بالا، دشواری زیادی به برنامه ی ایشان بخشیده بود.
دوم استفاده ی تیم از تجهیزات کوهنوردی ساخت ایران. گرتکس شیلر، کوله پشتی40 و80 لیتری فراز، کلنگ و باتوم هفت گوهر، پلار ققنوس و ظرفهای غذای ژانو از این دسته بودند که تا کمپ 4 و قله استفاده شده بود.
همچنین زیرانداز و البسه ماموت ، اجاق گاز کوآ  از سوی شرکت آپامه و کرامپون و چراغ قوه پزل از سوی شرکت کوه ویسی در اختیار تیم قرار گرفته بود که ایشان کمال رضایت خود را از آن ابراز داشتند.
 
به هنگام پخش تصاویر افراد بر روی قله، سرود ای ایران پخش شد و حضار دقایقی، به پا ایستاده و صعود کنندگان را تشویق می کردند.


سامان نعمتی در مسیر صعود

به جستجوی تو بر درگاه کوه می گریم
در آستانه دریا و علف
به جستجوی تو بر معبر بادها می گریم
در چارراه فصول . . . .

 

شعری از احمد شاملو به نام مرثیه که توسط سهند عقدایی مجری جلسه خوانده شد و با این شعر، یادبود سامان نعمتی آغاز شد. در این بخش کاظم فریدیان از خاطرات آشنایی اش با سامان گفت که به واسطه ی دوستی قدیمی که با عمویش شهرام نعمتی داشته از دیر باز سامان را در کنار او  می دیده  و به مرور با شخصیت این جوان توانا آشنا شده بود.به گفته ی کاظم، سامان بر خلاف بیشتر جوانان فنی کار، هیچ گاه سعی نداشت نقش و وزن خودش را در برنامه ها، بیش از آنچه که بود  بیان دارد و این ویژگی باعث می شد که عضو مناسبی برای برنامه های طولانی مدت باشد.

 

در ادامه فیلمی کوتاه از رضا نظام دوست به یادبود سامان نمایش داده شد.
پس از این مهندس رضا وجوهی نماینده ی شرکت نارون آرا به روی صحنه آمد و درباره ی انگیزه های این شرکت در حمایت از این برنامه مطالبی ایراد کرد. تقید اعضای تیم به بازگرداندن زباله هایشان از قله ها (عملی که کاظم فریدیان در کی تو انجام داده بود)، توانایی های ویژه ی فنی و جسمانی اعضای تیم که سوابق قبلی شان گواه آن بود، حضور بانویی توانمند آن هم در هیات سرپرست برنامه که شاخصه ای از رشد اجتماعی زنان ایران داشت و همچنین رساندن شعار پاکیزگی رود کارون به گوش مردم ایران و جهان از دلایل و انگیزه هایی بود که اسپانسر اصلی برنامه به آن اشاره داشت. سپس مهدی کاویان به نمایندگی از پدرش مهندس کامران کاویان که به خاطر سفر در این جلسه شرکت نداشت به زبان انگلیسی به ایراد سخن پرداخت. مهدی که در آغاز برنامه، تیم را تا کمپ اصلی همراهی کرده بود در لندن زندگی می کند و جهت شرکت در این مراسم شب گذشته با هواپیما از لندن آمده بود و پس از مراسم نیز برای بازگشت عازم فرودگاه بود.

 

در ادامه نمایندگان باشگاه دماوند و گروه های قاجر و خانه کوه نوردان کرج به معرفی مجموعه های خود پرداختند.
شهرام نعمتی عموی سامان و دبیر هیات کوه نوردی قروه در ابتدا به تاریخچه ی گروه کوه نوردی قاجر و کارنامه ی کوه نوردان این شهر پرداخت و آنگاه به طرح سوالات و تحلیل هایی راجع به حادثه ی نانگا پاربات پرداخت. او گفت انسانها دوست دارند از زیبایی و شکوه کوه برای تامین نیازهای روحی و جسمی خود استفاده کنند و با ایستادن بر روی قله‌ها در شکوه و عظمت کوه شریک شوند. اما همین خواسته به خصوص به هنگام شهرت طلبی افراد و گروهها با قربانی‌دادن‌های غیرمنطقی همراه می‌شود و برای رسیدن به آن بلندی هزینه‌های سنگینی پرداخت می‌شود.»
عموی سامان نعمتی افزود: «درست است که آلمانی‌ها برای رسیدن به قله نانگا ده ها کشته دادند اما آنها درشرایط حداقل آگاهی نسبت به نانگا و درفضایی مبارزه‌جویانه دچار حادثه شدند، حادثه‌ای که هیچ‌گاه نظام فرهنگی کوهنوردی را زیر سوال نبرد و شهرت طلبی حاکم بر گروه آلمانی‌ها به کل آلمان مرتبط بود و می‌خواستند ملتی سرآمد باشند. اما در حادثه نانگا شهرت طلبی فردی و گروهی باعث حادثه شد.» او ادامه داد: «تا دیروز اگر کسی گروه قاجر را برای کوه انتخاب می‌کرد که تنها از کوه لذت ببرد و با ایستادن بر قله‌ها بر خود ببالد، بعد از حادثه نانگا هدف دیگری پیدا کرده است هدفی که سامان آن را با تمام وجود به همه ما می‌گوید. کوهنوردی در هر کوه چه بالای هشت هزار متر و چه در یک تپه‌ای در داخل ایران باید در جهت تقویت همبستگی و ایثار انسان‌ها نسبت به هم باشد.»


پس از سخنان طولانی شهرام نعمتی، سهند عقدایی مجری مراسم و از اعضای صعود کننده قله و همچنین مسئول روابط عمومی تیم، ضمن تشکر از آقای نعمتی عنوان داشت که ما از ابتدا سعی کردیم با اطلاع رسانی کامل، حادثه را شفاف کنیم و بهترین گواه ما همین فرصتی است که امروز به آقای نعمتی دادیم تا از تریبون برنامه، از نگاه خود به نقد آن بپردازد. عقدایی از کلیه کوه نوردان و علاقمندان دعوت کرد که در جلسه ی پرسش و پاسخی که به همین منظور از سوی انجمن کوه نوردان با شرکت اعضای تیم تدارک دیده شده حضور یابند.

در ادامه آقای رضا کفاش دبیر هیات کوه نوردی استان تهران به نمایندگی از سوی کاوه کاشفی رئیس هیات که به علت مسافرت در برنامه حضور نداشت بیانیه ای در تجلیل از این برنامه قرائت کرد.

فیلم رضا نظام دوست نقطه ی اوج این برنامه بود. او که تا کمپ اصلی تیم را همراهی کرده بود در تصاویری تکان دهنده، دشواری ها و خطرهای این کوه را به نمایش گذاشت و توانست برای لحظاتی تلاش جان فرسای اعضای تیم را به تصویر کشد. با اینکه نمایش فیلم  در ساعت سوم مراسم انجام می شد و لی در تمام مدت 45 دقیقه پخش آن، سالن 600 نفری لبالب به اضافه ی انبوهی از بینندگان که سر پا ایستاده بودند، یک سره محو تماشا بودند.


تقدیر و تشکر آخرین قسمت برنامه بود.
در ابتدا وحید بهرامی با دعوت از تعدادی  پیش کسوتان به روی صحنه مدال های صعود کنندگان را اهدا کرد. فرخنده صادق اولین بانوی صعود کننده به اورست ، همایون نعمتی پدر زنده یاد سامان ، حسینی نماینده قروه در مجلس شورای اسلامی ، فرخ  رحم دل ، دکتر صالحی و مرتضی موسوی مدیر مسئول و سردبیر مجله کوه و ماشائالله بردیان مدالهای نفیس طلا و نقره را به اعضای تیم اهدا کردند. طبق مصوبه ی باشگاه دماوند از چند سال پیش به کسانی که در برنامه های باشگاه، قلل بالای 8000 متر را صعود می کنند مدال طلا اهدا می شود.
در ادامه شرکت نارون آرا به صعود کنندگان لوح تقدیر و به هر نفر 7 عدد سکه تمام بهار آزادی هدیه داد.
باشگاه دماوند به خانواده نعمتی و شرکت نارون آرا لوح تقدیر داد.
پدر و مادر زنده یاد سامان برای دریافت مدال و لوح سامان به بالای صحنه آمدند  که با ایستادن و کف زدن ممتد حاضرین همراهی شدند.
باشگاه اسپیلت به مدیریت ذبیح الله حمیدی به باشگاه دماوند و تیم نانگاپاربات لوح تقدیر داد و گروه خانه کوه نوردان کرج به پاس تشکر یک حلقه طناب به باشگاه دماوند هدیه داد.
اعضای تیم از کامرا ن کاویان مدیر عامل نارون آرا، مژگان خلیلی مسئول روابط عمومی تیم، وحید بهرامی مدیر عامل باشگاه دماوند و مینو ضابطیان با اهدای تندیسی مزین به قطعه سنگی از فراز قله نانگا پاربات تشکر ویژه به عمل آوردند.
شرکت نارون آرا از کیومرث بابا زاده، مژگان خلیلی، رضا وجوهی، پدرام  نعمتی برادر سامان ،حمید بنیادی ، مینو ضابطیان ، سرلی بابوئیان ، سینا دژن آبادی ، سارا نعمتی و فرزاد رضایی گرافیست چیره دستی که طراحی و چاپ پوستر، بوروشور و تابلوهای تبلیغاتی تیم را بر عهده داشت تشکر ویژه به عمل آورد.
بیش از هفتاد تقدیر نامه و تابلوی یادگاری تهیه شده بود که به حامیان مادی ومعنوی و همچنین دست اندر کاران برنامه اهدا شود که به خاطر ضیق  وقت به زمانی دیگر موکول شد

در انتهای سهند عقدایی به نمایندگی از سایر اعضا، برنامه ی آینده تیم را اعلام کرد: صعود قله ی آناپورنا در بهار 1388. او عنوان داشت که این صعود نیز همچون کی تو و نانگاپاربات بدون استفاده از خدمات توریستی نظیر باربر ارتفاع و کپسول اکسیژن انجام می شود و اعضای تیم در نظر دارند این بار تمامی تلاش خود را برای تعامل سازنده با فدراسیون کوه نوردی به کار برند.

پس از پایان برنامه از شرکت کنندگان با پیراشکی، آب میوه، کیک ، چای ، نسکافه و میوه پذیرایی شایسته ای به عمل آمد.
.............................
.............................
.............................
پی نوشت: به زودی عکس های بیشتری از مراسم رو منتشر میکنم.
......
/ 121 نظر / 23 بازدید
نمایش نظرات قبلی
شاهین

همچنین چطور شده که این 5 نفر فاتح نانگا که به قول آقای کریمی خودشون هم تا اندازه ای ارتفاع زده بودن توانستن راه صعود به قله را پیدا کرده و حتا در برگشت با وجود شرایط طوفانی خود را با سختی به کمپ 4 برسانند پس معلوم میشه هنوز هم بر اعمال و تصمیمات خود کنترل داشتن ولی وقتی صحبت همراهی با سامان میشه گفتید که خود آنها هم حال درست و حسابی نداشتن.اگر صعود کنندگان نانگا واقعن ارتفاع زده بودن چرا در هنگام فرود از سمت جبهه راخیوت فرود نیامدن؟ همچنین آیا آقای فریدیان از جزئیات صحبتهای خود با سامان و آن مشاجره 15 دقیقه ای بین آنها در 7800 چیزی به شما گفته؟

شاهین

خطاب به عصبانی اگر این بخش تا 200 کامنت ادامه پیدا کرد بیا سر یک دست چلوکباب شرط ببندیم که شما نتونی کامنت 200 را بنویسی.

مجید کاشیان

سلام به همه یکی بگه اینجا چه خبره ؟ کامنت مسعود خان در طنز کوه منو به اینجا کشوند دیدم نود و دو تا کامنت گذاشتن یه ده پونزده تایی رو خوندم رفتم بغالی برگشتم دیدم نود و نه تا شده دو باره رفتم شاممو خوردم حالا شده صد و سیزده فکر کنم تا این تایپ رو تموم کنم به صد و بیست برسه بگذریم این مستر شاهین خارجکی یه چیزی گفته که خودش همانند پیدا کردن پرتقال فروش مشکل سازه : " به جای اینکه گروههای کوهنوردی را وادار به گرفتن مجوز کوهنوردی در هیمالیا کنیم باید این اسپانسر ها مجبور به اخذ گواهی صلاحیت انتخاب گروه کوهنوردی مورد حمایت کنیم." خوب دوست نادیده عزیز لطف کنید بگید این بندگان خدا ( اسپانسر ها ) باید کجا و توسط چه کسانی تا یید صلاحیت بشند؟ شورای نگهبان ؟ یا مجلس خبرگان؟ نگو فدراسیون که خندم میگیره.

شاهین

سلام آقای کاشیان اتفاقن منظور من هم همین بود که اصلن از خیر گرفتن گواهی تائید چه برای اسپانسر و چه برای گروه کوهنوردی باید گذشت و فعالیت آنها را مثل خارجه که دمکراسی را به خوبی تمرین کرد آزاد کرد فقط یه جوری نباشه که این اکسپدیشنها فکر کنن برای راضی کردن اسپانسر باید حتمن قله را در بدترین شرایط آب و هوائی و 24 ساعت نخوابیدن و جدا شدن یکی از نفرات حتمن فتح کنن که جناب اسپانسر حال کنه و باز هم برنامه ای را اسپانسر بشه در مورد اینکه شما رفتین بقالی و برگشتین دیدن این همه کامنت آمده باید بگم خوش به حال وبلاگ خانم آنه چون بسیاری از وبلاگهای فارسی کوهنوردی را که نگاه می کنم حتا در مورد همین برنامه نانگا سالی یک کامنت هم نمی گیرن و طفلکی ها سماغ غ غ می مکند.خوب دیگه عصر اینترنت سریع و بدون سیم هست باور کنید من بسیاری از این کامنت ها را موقع رانندگی تایپ میکنم. در مورد فدراسیون هم با شما موافقم که آدم خنده اش میگیرد.

پریسا

سلام آنا خانم.چند وقته از کوهنوردیتون مطلبی نمی نویسید.مگه دیگه کوه نمی رید؟! راستی برنامه های انجمن کوهنوردیمون هم جداست به این دلیل که افرادی که پشت میزهای ریاست و معاونت دانشگاه نشسته اند فکرشون در محدوده همون میزه....

رامین شجاعی

رامین شجاعی برخی شباهت های احمدی نژاد و فریدیان: هر دو در روز روشن و با وقاحت تمام دروغ می گویند؛ عاشق سخنرانی و مصاحبه بخصوص از نوع جنجالی اند؛ اول حرف می زنند بعد راجع به آن فکر می کنند؛ نسبت به توانایی هایشان توهم دارند؛ بدون توجه به علم روز نوآوری های محیرالعقولی دارند که نتایج اسفبار آنها را دیگران باید تحمل کنند؛ هر دو عاشقان سینه چاک فراوانی دارند؛ برای آن یکی می نویسند معجزه هزاره سوم و برای این یکی می نویسند "تنها کوهنورد ایرانی است که دارای جرات خطر پذیری بالا، تلاش سرشار و روحیه بسیار بالا است"؛ برای کوبیدن مخالفانشان از هر حربه ای استفاده می کنند؛ از ارعاب و تهدید گرفته تا زدن اتهامات مالی فقط به جهت خدشه دار کردن چهره مخالفین؛

سلام

اونی که به اسم رامین شجاعی چنین نقدی نه بلکه هجوی گذاشته احتمالا خواننده را بدون شعور فرض کرده هیچکسی باور نمیکنه که کوهنورد بزرگی مثل رامین اینگونه صحبت کنه به هرحال شخص گذارنده ی این کامنت خواسته به خیال خودش یه تیر و دو نشون بزنه اما حماقت سخیفانه ای کرده

الماسي

سركار خانم فراهاني از شما بخاطر زحماتي كه در اين سايت متحمل مي شويد تشكر كرده و برايتان آرزوي سلامتي سربلندي و موفقيت روز افزون دارم. [گل][گل][گل]

احمد سرابی

مراسم انجام شده نشان از این دارد که باشگاه دماوند در محیطی واقعی و رو در رو به بررسی مسائل نانگا پرداخته و دین خود را به همه موافقان و مخالفان و شکاکان و ستیزه جویان ادا کرده / که هر کس اگر ابهامی دارد این ما و این شما و این میدان / قضاوت در محیطی همگانی با حضور خود خانواده جان باخته نانگا / یعنی اتمام حجت به همه و در حضور همه / شایسته است به جای سخن پرانی و تهمت و ناسزا در فضای مجازی که بیشتر نظرات از این گونه است (نه البته همه آنها) نظردهندگان این چنینی با شهامت و بزرگی در این مراسم شرکت کرده و سوالات خود را مطرح و جواب را دریافت میکردند ///// اگر گمان میکنند که در دنیای واقعی هم وزن و اعتباری دارند ؟